ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٥ - *(باب آنچه انجام آن، و بكار بستن آن براى) * *(محرم جايز است و آنچه جايز نيست از جميع انواع) *

٢٦٥٥- و معاوية بن عمّار از آن امام پرسيد كه: آيا براى شخص محرم جايز است كه دمّل را بفشارد، و پارچه‌اى بر آن ببندد؟ فرمود: باكى نيست.

٢٦٥٦- و نيز آن حضرت فرمود: چون شخص محرم بيمار شود ميبايد با همان دوائى مداوا كند كه خوردن آن در حال احرام برايش حلال است.

٢٦٥٧- و هشام بن سالم از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: چون جوشى يا دملى بر بدن محرم برآيد، ميبايد آن را بفشارد، و آن را بوسيله زيتى يا روغنى مداوا كند.

٢٦٥٨- و در روايت محمد بن مسلم از يكى از آن دو امام عليهما السّلام در باره محرمى سؤال كرده كه دستهايش ترك خورده است، پس امام فرمود: ميبايد آنها را بوسيله زيت يا روغن يا ماده چرب ديگرى روغن مالى كند.

٢٦٥٩- و محمّد بن فضيل از ابو الصّباح كنانى روايت كرده است كه فرمود: از امام صادق ٧ در باره زنى سؤال كردم كه قصد احرام داشته، ولى از ابتلاء به بيمارى شقاق ترسيده است. آيا او ميتواند قبل از آن با حناء خضاب كند؟ گفت: