ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٧ - *(استعمال عطر براى محرم) *

٢٦٦٣- و زراره از امام باقر ٧ روايت كرده است كه فرمود:

كسى كه زعفرانى يا طعامى كه در آن عطرى باشد از روى عمد بخورد، پس قربانى‌اى بر ذمّه دارد، و اگر اين كار از روى فراموشى باشد چيزى بر عهده او نيست، و او ميبايد تا از خدا طلب آمرزش و توبه كند.

٢٦٦٤- و از حسن بن زياد روايت شده است كه گفت: به امام صادق ٧ گفتم: آن غلام براى شستشوى من آبى آماده ساخت كه عطرى در آن بود، و من در حال احرام بدون علم و اطلاع از اين امر دستم را شستم، پس امام گفت: براى جبران اين كار چيزى تصدق كن.

٢٦٦٥- و ابراهيم بن سفيان به أبو الحسن ٧ نوشت: «آيا محرم ميتواند دستش را با اشنانى كه اسپند در آن باشد بشويد؟ پس امام در جواب او نوشت: من آن را براى تو خوش ندارم.

٢٦٦٦- و معاوية بن عمار از امام صادق ٧ روايت كرده است: كه از آن امام در باره مردى محرم كه از روى فراموشى عطر را لمس كرده است سؤال كردم فرمود: دستهايش را ميشويد، و لبيك ميگويد، و چيزى بر ذمه ندارد.- و در خبرى‌