ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٣ - باب تحريم آشكار حرم و حكم آن

بميرد، آيا جزائى متوجّه او مى‌شود؟ امام فرمود: جزائى بر او نيست. زيرا كه كار او مثل كار كسى است كه دامى را در سرزمين حلّ در كنار حرم بگسترد، پس شكارى در آن بيفتد، و همچنان دست و پا بزند تا بحرم داخل شود، و در آنجا بميرد، پس چنين كسى جزائى بعهده ندارد، زيرا كه او دام را در جايى نصب كرده است كه نصب آن حلال بوده است. و اين شخص نيز تير را در جايى رها كرده است كه براى او حلال بوده است. و بنا بر اين در آنچه بعدا رخ داده مسئوليتى متوجّه او، و غرامتى بر عهده او نيست.

پس گفتم: اين در نظر مردم قياس است، امام فرمود: من چيزى را بچيزى تشبيه كردم تا آن را فهم كنى.

٢٣٦٢- و مثنّى از كرب صيرفى روايت كرده است كه گفت: ما جمعى با هم بوديم پس پرنده‌اى را خريديم، و بال و پرش را چيديم، و آن را بمكّه برديم، و اهل مكّه اين كار را عيب كردند، پس كرب طى پيام از امام صادق ٧ در اين باره سؤال كرد. آن حضرت فرمود: آن را نزد مردى يا زنى مسلمان از اهل مكّه بسپارند، تا چون بالهايش درست شود آن را رها كنيد.

شرح: «مقتضاى اين روايت اينست كه وديعت نهادن آن نزد شخص مسلمان، تا آن را براى مدّتى كه كامل شود حفظ كند، جايز است. ولى در كتاب «منتهى» با استناد بروايت مثنّى ثقه بودن آن شخص را معتبر دانسته است» (المرآة).