اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٢٦٦ - صحابه محمد

احْسَنُوا الصَّحابَةَ: حقّ صحبت را به نيكى ادا كردند.

ابْلَوا الْبَلاءَ الْحَسَنَ فى نَصْرِهِ: در يارى وى (حضرت محمد ٦) به جهادى شايسته دست زدند.

كانَفُوهُ: او را يارى كردند، به حمايت او برخاستند.

اسْرَعُوا الى‌ وِفادَتِهِ: ورودش را بى‌درنگ خوشايند گفتند.

مُنْطَوِينَ عَلى‌ مَحَبَّتِهِ: دلبرده او بودند.

تِجارةً لَنْ تَبُورَ: تجارت پرسود و بى‌زيان.

الْعَشاعِرْ: جمع عشيره: قبيله، رفقا، هم‌نشينان.

فَلاتَنْسَ لَهُمْ: فراموششان مكن، آنان را از ياد مبر.

حاشُوا الْخَلْقَ: مردم را گِرد آوردند.

ياورانِ عقيدتى و ايمانى محمد ٦

بى‌ترديد، صحابه پيامبر ٦، آن‌ها هستند كه به ايشان ايمان آورده و هم‌صحبت او بوده‌اند، و امّا از نظر معرفت و فضيلت و شرفِ ايمان، منزلت يگانه‌اى نداشته‌اند. برخى از آن‌ها پيش از غزوه بدر، ايمان آوردند؛ برخى ديگر، پس از غزوه بدر تا فتح خيبر، ايمان آوردند؛ گروه سوم آن‌هايى بودند، كه پس از غزوه خيبر، تا فتح مكه ايمان آوردند؛ گروه چهارم، آن‌ها كه پس از فتح مكه ايمان آوردند؛ و گروه پنجم، آن‌ها كه در قرآن به لقب «منافق» ناميده شدند. هركدام از اين گروه‌ها، از نظر فضيلت و شرف اسلامى و رعايت حقوق مسلمانى و اداى حق صحبتِ پيامبر ٦، به ترتيبى كه ياد شد، برتر از گروهى هستند كه در پى قرار دارد و نخستين گروه ايشان، برتر از همه مى‌باشند. آن‌ها سابقان در اسلام هستند و مجاهدان و شهيدان بسيارى در ميان آنان است. روزگارى ايمان آوردند كه اسلام در نهايت غربت و ضعف به سر مى‌برد. و پيامبر گرامى به همراه يارانِ اندك و انگشت‌شمار، از هيچ‌گونه قدرتى برخوردار نبوده: چه قدرت سياسى و چه قدرت نظامى و چه قدرت اقتصادى؛ بلكه همه اين‌ها بر ضدّ اسلام و پيامبر بسيج شده بودند، قرآن كريم از آنان با همين عنوانِ «سابقان» ياد كرده است: