اللَّهُمَّ وَ اتْباعُ الرُّسُلِ وَ مُصَدِّقُوهُمْ، مِنْ اهْلِ الْأَرْضِ، بِالْغَيْبِ، عِنْدَ مُعارَضَةِ الْمُعانِدِينَ لَهُمْ بِالتَّكْذِيبِ، وَ الْاشْتياقِ الَى الْمُرْسَلِينَ بِحَقايِقِ الْايمانِ، فى كُلِّ دَهْرٍ وَ زَمانٍ ارْسَلْتَ فِيهِ رَسُولًا وَ اقَمْتَ لِاهْلِهِ دَليلًا، مِنْ لَدُنْ آدَمَ الى‌ مُحَمَّدٍ ٦ مِنْ ائِمَّةِ الْهُدى‌ قادَةِ اهْلِ التُّقى‌- عَلى‌ جَمِيعهِمُ السَّلامُ- فَاذْكُرْهُمْ مِنْكَ بِمَغْفِرَةٍ وَ رِضْوانٍ. بارخدايا! وَ امّا پيروانِ رسولان و تصديق‌كنندگانِ ايشان؛ از ساكنانِ زمين (آدميان و پريان)، كه به هنگام حضورِ آنان؛ آن‌گاه كه دشمنانِ ستيهنده، آگاهانه، به تكذيب و انكارشان برخاسته و بر سر راهِ ايمان‌شان ايستاده بودند، آنان را به جان پذيرفتند و به گاهِ غيبت و فَتْرت‌شان، از سرِ شوق و آرزومندى، با ايمانِ ناب و خالص، دلبرده ديدارشان بودند: در هر عصر و روزگارى كه پيامبرى فرستادى و براى مردم آن روزگار مرشد و نشان دهنده راه گماشتى؛ از زمان آدم تا روزگار [خاتم‌] محمد- كه درود خدا بر او و دودمانش باد-، از پيشوايان هدايت و پيش روانِ پرهيزگارى- كه بر همگى‌شان درود باد-. پس [اى خداى مهر و رحمت‌]! همگى آنان را به مهر و آمرزش و خشنودىِ خويش ياد فرماى.

اتْباع، جمعِ تابِع مانند اصحاب، كه جمع صاحب است. برخى گويند: اتباع، جمع «تَبَع»