«اللَّهُمَّ فَارْفَعْهُ بما كَدَحَ فِيكَ الىَ الدَّرَجَةِ الْعُليْا مِنْ جَنَّتِكَ حَتَّى لا يُساوى‌ فى مَنْزِلَةٍ، وَ لا يُكافَأَ فىِ مَرْتَبَةٍ، وَ لا يُوازِيَهُ لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، وَ لانَبِىٌ مُرْسَلٌ وَ عَرِّفهُ فى اهْلِهِ الطَّاهِرينَ وَ امَّتِهِ الْمُؤمِنينَ مِنْ حُسْنِ الشَّفاعَةِ اجَلَّ ما وَعَدْتَهُ، يا نافِذَ الْعِدَةِ، يا وافِىَ الْقَوْلِ، يا مُبِدَّلَ الْسَّيّئآتِ بِاضْعافِها مِنَ الْحَسَناتِ انَّكَ ذوالْفَضْل الْعَظيمِ. خدايا! او را به پاداش اين همه رنج و سختى كه در راه سربلندى نام تو برخويشتن هموار كرد، به بالاترين پايگاهِ بهشت در آوَر، به پايگاهى كه هيچ كس در مكانت، به او نرسد و در هيچ منزلتى همپايه او نباشد، هيچ فرشته مقرّبى و پيامبر مُرسَلى با او برابرى نكند، و درباره اهل بيت پاكش و مؤمنان از امّتش قبول شفاعتش را، بيش از آن چه وعده كرده‌اى، به او بنمايان. اى خدايى كه وعده‌هايت نافذ است؛ اى وفا كننده وعده‌ها؛ اى تبديل كننده بدى‌ها به چندين برابر نيكى‌ها و زيباييها. به راستى كه تو بزرگ بخشنده و گشاده دستِ كريمى.

كَدَحَ كَدْحاً فىِ الْعَمَلِ، در آن كار كوشش بسيار كرد، رنج فراوان كشيد، جان كند.

ساوَىَ مُساواةً وَ سِواءً، با او برابر شد، مساوى شد، آن چيز را با چيز ديگر برابر كرد،