اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩٧ - بحث اوّل اشكالات دليل پنجم اعمّى

به معناى اعمّ بگيريد، اينجا نذر از شما سلب قدرت نمى‌كند زيرا نماز به معناى اعمّ، بعد از نذر هم مقدور براى ناذر است ولى اگر «صلاة» را «صلاة صحيح» فرض كنيد، بعد از تمام شدن نذر، از شما سلب قدرت مى‌شود، زيرا شما قادر نخواهيد بود نماز صحيح را در حمام انجام دهيد. اگر اين نذركننده، آدم بدى باشد و بخواهد با وجود نذرى كه كرده، در حمام نماز بخواند، قدرت نخواهد داشت، زيرا هر نمازى را كه در حمام انجام مى‌دهد باطل است. او نذر كرده كه در حمام، نماز صحيح بجا نياورد. و روشن است كه اگر نذر، از انسان سلب قدرت كند، چنين نذرى منعقد نخواهد شد. خلاصه استدلال اعمّى اين كه «اصَلِّي» در «للَّه عَلَيّ أن لا اصَلِّي في الحمام» بايد به‌معناى اعم باشد و الّا دو تالى فاسد پيش مى‌آيد: اوّل: در اين صورت، انسان بايد ملتزم شود به اين كه نماز فاسد، موجب مخالفت با نذر مى‌شود. دوّم: در اين صورت، نذر، از نذركننده سلب قدرت مى‌كند و چنين نذرى نمى‌تواند منعقد شود.

بررسى دليل پنجم اعمّى:

در اينجا ما دو بحث داريم: بحث اوّل در ارتباط با اشكالاتى است كه بر دليل پنجم اعمّى وارد است. و بحث دوّم در ارتباط با اين است كه با قطع‌نظر از استدلال اعمّى، آيا اصولًا مسئله نذر در اينجا چگونه حل مى‌شود؟

بحث اوّل: اشكالات دليل پنجم اعمّى:

اشكال اوّل: برفرض كه همه مراحل استدلال شما تمام باشد، آيا شما از اين استدلال چه نتيجه‌اى مى‌گيريد؟ آيا بيشتر از اين مى‌توانيد نتيجه بگيريد كه در مثال نذر، وقتى كسى نذر مى‌كند كه «للَّه عَلَيّ أن لا أُصلِّي في الحمّام»، اين «اصَلِّي» در