آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥١٠

[حكم تكرّر وطء البهيمة]

[مسألة ٣- لو تكرّر منه الفعل فإن لم يتخلّله التعزير فليس عليه إلّاالتعزير، ولو تخلّله فالأحوط قتله في الرابعة.]

حكم تكرار وطى بهيمه‌

اگر وطى بهيمه مكرّر شد، در صورتى كه به دنبال هر وطى، تعزيرى نباشد، فقط او را تعزير مى‌كنند؛ امّا اگر پس از هر فعلى تعزير شده است، بنا بر احتياط در مرتبه‌ى چهارم او را مى‌كشند.

اين فرع را در موارد مشابه مطرح كرديم. اگر چندين بار مرتكب وطى بهيمه شد ولى بين آن‌ها تعزير نشد، در اين صورت هيچ كس قائل به قتل فاعل نشده است و دليلى هم بر قتل نداريم؛ فقط بايد او را تعزير كنند. هرچند بيّنه بر چهاربار وطى شهادت مى‌دهد، امّا يك تعزير واجب مى‌شود نه بيشتر. همان‌طور كه در باب زنا، اگر بيّنه بر چند مرتبه زنا شهادت مى‌داد، حدّ واحد به او مى‌زدند؛ امّا اگر دو مرتبه او را تعزير كردند، و بار سوّم مرتكب وطى با بهيمه شد، بر مبناى كسانى كه قتل را در مرتبه‌ى سوّم مى‌دانند، او را مى‌كشند؛ امّا پس از سه‌بار تعزير، براى ارتكاب بعدى، او را به قتل مى‌رسانند.

از اين بيان معلوم شد، توهّم اجراى قتل پس از يك‌بار تعزير در چهارمين وطى، توهّمى نادرست است؛ زيرا، قتل بايد مسبوق به دو يا سه تعزير باشد. بنابراين، اگر بيّنه‌اى بر ثبوت وطى قائم شد و او را تعزير كردند، بار ديگر بيّنه بر سه‌بار وطى اقامه شد، بايد او را تعزير كنند، حدّش قتل نيست.

دليل وجوب قتل در مرتبه‌ى سوّم يا چهارم‌

١- محمّد بن يعقوب، عن محمّد بن يحيى، عن أحمد بن محمّد، عن صفوان، عن يونس، عن أبي الحسن الماضي عليه السلام، قال: أصحاب الكبائر كلّها إذا اقيم عليهم الحدّ مرّتين قتلوا في الثّالثة. [١]

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣١٣، باب ٥ از ابواب مقدّمات الحدود، ح ١.