آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٧١ - اعتبار نصاب در كفن دزدى
اعتبارى ندارد.
امام صادق عليه السلام فرمود: نبّاشى را گرفتند نزد اميرمؤمنان عليه السلام آوردند، عقوبتش را تا روز جمعه به تأخير انداخت. در روز جمعه او را زير قدمهاى مردم قرار داد؛ مرتّب روى او راه رفتند تا مرد.
اين قضيّه از طريق ابن ابى عمير نيز نقل شده بود كه به صورت «غير واحد من أصحابنا» [١] بود؛ چنين مرسلى را نيز نمىتوان كنار گذاشت. از طريق صدوق رحمه الله هم كه مرسل معتبر بود؛ لذا اين قضيه سند قابل اعتماد دارد، ليكن:
اوّلًا: مطلب در اين دو روايت معتبر به امام معصوم عليه السلام اسنادى ندارد.
ثانياً: شهرت فتوايى برخلاف آن است. لذا بايد فتواى مشهور را پذيرفت.
اعتبار نصاب در كفن دزدى
نتيجهى بحثهاى گذشته اين شد كه اگر كسى نبش قبر كرد و كفن ميّت را دزديد، عنوان سارق بر او منطبق است؛ و همان حدّى كه در سرقت از احيا مترتّب بود، در اين حالت نيز اجرا مىگردد؛ ليكن بحثى بين فقها در اعتبار بلوغ قيمت كفن به حدّ نصاب مىباشد، سه قول در اين مطلب هست:
١- اعتبار نصاب، همان طورى كه امام راحل رحمه الله در تحريرالوسيله اختيار كردهاند، و مختار شيخ مفيد، [٢] سلّار [٣] و ابنحمزه رحمهم الله [٤] مىباشد؛ بلكه به اكثر نسبت دادهاند. [٥] يعنى شرايط كفن دزدى را با سرقت اموال ديگر يكسان مىبينند، فقط اختلاف در مرده و زنده بودن است؛ وگرنه كفن، مال غير و قبر هم حرز براى آن است، شكافتن قبر نيز هتك حرز به شمار مىآيد.
[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٥١١، باب ١٩ از ابواب حدّ سرقت، ح ٣.
[٢]. المقنعة، ص ٨٠٤.
[٣]. المراسم، ص ٢٦٠.
[٤]. غنية النزوع، ص ٤٣٤.
[٥]. رياض المسائل، ج ١٠، ص ١٧٩؛ المختلف، ج ٩، ص ٢٤١.