نمى‌باشد.
اين روح الهى است كه با استعدادهاى فوق العاده‌اى كه در آن نهفته است و مى‌تواند تجلّى‌گاه انوار خدا باشد، به او اين همه عظمت بخشيده و براى تكامل او، تنها راه اين است كه: آن را تقويت كند و جنبه مادى را كه وسيله‌اى براى همين هدف است در طريق پيشرفت اين مقصود، به كار گيرد (چرا كه در رسيدن به آن هدف بزرگ، مى‌تواند كمك مؤثرى كند).
از آيات خلقت آدم در آغاز سوره «بقره» نيز استفاده مى‌شود كه: سجده فرشتگان در برابر آدم به خاطر علم خاص الهى او بود.
و اما اين سؤال كه چگونه، سجده براى غير خدا امكان پذير است و آيا به راستى فرشتگان براى خدا به خاطر اين آفرينش عجيب، سجده كردند، و يا سجده آنها براى آدم بود، پاسخ آن را در ذيل همان آيات مربوط به آفرينش آدم در سوره «بقره» بيان كرديم. «١»
***
٥- جانّ چيست؟
كلمه «جنّ» در اصل به معنى چيزى است كه از حس انسان پوشيده باشد، مثلًا مى‌گوئيم: «جَنَّةُ الْلَّيْلِ»- يا- «فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الْلَّيْلُ» يعنى: هنگامى كه پرده سياه شب او را پوشاند و به همين جهت «مجنون» به كسى كه عقلش پوشيده و «جَنين» به طفلى كه در رحم مادر پوشانده شده و «جَنَّت» به باغى كه زمينش را درختان پوشانده‌اند، و «جَنان» به قلب كه در درون سينه پوشانده شده و «جُنَّة» به معنى سپر كه انسان را از ضربات دشمن مى‌پوشاند، آمده است.
البته از آيات قرآن استفاده مى‌شود: «جنّ» يك نوع موجود عاقلى است كه از