مى‌كند، يك معيار بيش نيست، و آن ايمان است، عمل صالح و تقوا، كه امكان دسترسى هر دو به آن يكسان است.
آيات فوق، با صراحت اين حقيقت را بيان كرده، و دهان بيهوده‌گويانى را كه در گذشته يا حال در شخصيت انسانى زن، شك و ترديد داشتند، و يا براى او مقامى پائينتر از مقام انسانى مرد قائل بودند مى‌بندد.
ضمناً، منطق اسلام را در اين مسأله مهم اجتماعى آشكار مى‌سازد، و ثابت مى‌كند كه: بر خلاف پندار كوته‌فكران، اسلام دين مردانه نيست، به همان مقدار كه به مردان تعلق دارد، به زنان نيز تعلق دارد.
اين هر دو جنس، در صورتى كه در مسير اعمال صالح گام بردارند، گامى مثبت و سازنده- كه از انگيزه‌هاى ايمانى مدد گيرد- هر دو به يكسان داراى «حيات طيّبه» خواهند بود، و هر دو از اجر و پاداش مساوى در پيشگاه خدا بهره‌مند مى‌شوند و موقعيت اجتماعى آنها نيز همانند خواهد بود مگر اين كه: از نظر ايمان و عمل صالح، بر ديگرى برترى يابد.
***
٣- ريشه‌هاى عمل صالح از ايمان سيراب مى‌گردد
عمل صالح، آن چنان مفهوم وسيع و گسترده‌اى دارد كه تمام فعاليتهاى مثبت و مفيد و سازنده در همه زمينه‌هاى علمى، فرهنگى، اقتصادى، سياسى و نظامى و مانند آن را شامل مى‌شود.
از اختراع دانشمندى كه براى كمك به انسانها سالها زحمت كشيده، گرفته، تا مجاهدتهاى شهيد جان بر كفى كه در صحنه مبارزه حق و باطل، آخرين قطره‌هاى خون خود را نثار مى‌كند، و از درد و رنجى كه مادر با ايمانى به هنگام آوردن نوزاد و سپس براى تربيت او متحمل مى‌شود، گرفته، تا زحماتى كه