مبارزه برخيزند، و دشمنان را خلع سلاح كنند، اين حقيقت را همه جا بنويسند و بگويند كه اين گونه خرافات، هيچگونه ارتباطى به مذاهب راستين ندارد و دشمن نبايد آن را دستاويز قرار دهد.
تعليمات پيامبران هم در زمينه اصول عقائد مذهبى، و هم در زمينه مسائل عملى آن چنان با عقل و منطق هماهنگ است كه جائى براى اين گونه تهمتها وجود ندارد.
***
آيه بعد نتيجه اعمال اين كوردلان را چنين بيان مى‌كند: «اينها بايد روز رستاخيز هم بار گناهان خود را به طور كامل بر دوش بكشند، و هم سهمى از گناهان كسانى را كه به خاطر جهل گمراه كرده‌اند»! «لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ».
«بدانيد آنها بدترين وزر و مسئوليت را بر دوش مى‌كشند» «أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ».
چرا كه، گاهى گفتار آنها سبب گمراهى هزاران نفر مى‌شود، چقدر دشوار است: انسان، هم بار گناهان خود را بر دوش كشد و هم بار گناهان هزاران نفر ديگر را.
و هر گاه سخنان گمراه كننده آنها باقى بماند و سرچشمه گمراهى نسلها شود بار آنها نيز بر دوششان سنگينى مى‌كند!
جمله «لِيَحْمِلُوا» (بايد اين بار را بر دوش كشند) به صورت امر است، مفهومش بيان نتيجه و عاقبت كار است، درست همانند اين كه: به كسى مى‌گوئيم اكنون كه اين عمل خلاف را انجام دادى بايد نتيجه آن را تحمل كنى و تلخى آن را بچشى (بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند كه «لام» لِيَحْمِلُوا لام عاقبت باشد).