٨٥ وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
٨٦ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ
٨٧ وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ
٨٨ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لاتَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
٨٩ وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ
٩٠ كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ
٩١ الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ
ترجمه:
٨٥- ما آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است را، جز به حق نيافريديم؛ و ساعت موعود [: قيامت‌] قطعاً فرا خواهد رسيد، پس، از آنها به طرز شايسته‌اى صرف‌نظر كن.
٨٦- به يقين پروردگار تو، آفريننده آگاه است.
٨٧- ما به تو سوره حمد و قرآن عظيم داديم.
٨٨- (بنابراين) هرگز چشم خود را به نعمتهاى (مادى) كه به گروههائى از آنها [: كفّار] داديم، ميفكن، و به خاطر آنچه آنها دارند، غمگين مباش؛ و بال (عطوفت) خود را براى مؤمنين فرود آر.
٨٩- و بگو: «من انذار كننده آشكارم»!.