٤٣ وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لاتَعْلَمُونَ
٤٤ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
ترجمه:
٤٣- و پيش از تو، جز مردانى كه به آنها وحى مى‌كرديم، نفرستاديم، اگر نمى‌دانيد، از آگاهان بپرسيد (تا تعجب نكنيد از اين كه پيامبر اسلام از ميان همين مردان برانگيخته شده است).
٤٤- (از آنها بپرسيد كه) از دلائل روشن و كتب (آگاهند!) و ما اين قرآن را بر تو نازل كرديم، تا آنچه را كه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى؛ و شايد انديشه كنند.
تفسير:
اگر نمى‌دانيد بپرسيد!
گرچه دو آيه اخير، به تناسب بحثهاى مربوط به مشركان سخن از مهاجران راستين داشت، ولى آيات مورد بحث، بار ديگر به بيان مسائل گذشته در رابطه با اصول دين مى‌پردازد، و به يكى از اشكالات معروف مشركان پاسخ مى‌گويد.
آنها مى‌گفتند: چرا خداوند فرشته‌اى را براى ابلاغ رسالت نازل نكرده است.