تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١
سپس اضافه مىكند «هيچ كس جز خدا آنها را اين چنين نگه نمىدارد» «ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ».
درست است كه، خاصيت طبيعى بالها و عضلاتى كه در آن آفريده شده، و شكل مخصوص پرندگان و ويژگيهائى كه در هوا موجود است، دست به دست هم داده و به پرندگان امكان پرواز مىدهند، ولى، چه كسى اين شكل و خواص را آفريده؟ و اين نظام دقيق و حساب شده را مقرر داشته؟ آيا طبيعت كور و كر؟، يا كسى كه از تمام خواص فيزيكى اجسام آگاه است و علم بىپايانش به همه اينها احاطه دارد؟
و اگر مىبينيم اين امور، به خدا نسبت داده مىشود، به خاطر همان است كه سرچشمه آن از او است، و اين تعبير كه خواص اسباب و علل را به خدا نسبت مىدهد، در قرآن فراوان است.
و در پايان آيه مىفرمايد: «در اين امر نشانههائى است از عظمت و قدرت خدا براى كسانى كه ايمان دارند» «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ».
يعنى، با چشم كنجكاو و حقيقت جو، اين امور را مىنگرند و به تجزيه و تحليل آن مىپردازند و در پرتو آن ايمانشان قويتر و راسختر مىگردد.
***
نكتهها:
١- اسرار پرواز پرندگان در پهنه آسمان
درك اين مسأله آسان است كه: چرا بسيارى از شگفتيهاى جهان هستى در نظر ما زياد جلوه نمىكند؟ زيرا هميشه آن را ديدهايم و به آن خو گرفتهايم، و اين عادت و خو گرفتن، در حقيقت حجابى شده است كه بر اين صحنههاى شگفتانگيز افتاده، به همين دليل، اگر بتوانيم ذهن خود را از آنچه به آن خو گرفتهايم تخليه كنيم، شگفتيهاى فراوانى در اطراف خود مشاهده خواهيم كرد.
مسأله پرواز پرندگان از همين قبيل است، جسم سنگين بر خلاف قانون