تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٤
گذشته كه سخن از فرشتگان قبض ارواح بود اشاره به همين مطلب است.
و جمله «يَأْتِى أَمْرُ رَبِّكَ» (فرمان خدا فرا رسد) گرچه احتمالات مختلفى را مىپذيرد، اما با توجه به اين كه: اين تعبير، در آيات مختلفى از قرآن به معنى نزول عذاب آمده است در اينجا نيز، همين معنى را مىرساند.
و به هر حال، مجموع اين دو جمله، تهديدى است براى اين مستكبران كه اگر اندرزهاى الهى و پيامبران او آنان را بيدار نكند تازيانههاى عذاب و مرگ بيدارشان خواهد ساخت، اما در آن زمان ديگر بيدار شدن، سودى ندارد.
و مىافزايد: تنها اين گروه نيستند كه اين چنين مىكنند، بلكه «مشركان و مستكبرين پيشين نيز چنين كردند» «كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ».
«خداوند به آنها ستم نكرد ولى آنها به خويشتن ستم مىكنند» «وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ».
چرا كه آنها در حقيقت تنها نتيجه اعمال خود را باز مىيابند.
اين جمله، بار ديگر اين حقيقت را تأكيد مىكند كه: هر ظلم و ستم و شرّى از انسان سر مىزند، سرانجام دامن خودش را مىگيرد، بلكه قبل از همه به آنها مىرسد، زيرا عمل بد، آثار شوم خود را در روح و جان انجام دهندگان مىپاشد، قلبشان تاريك، روحشان آلوده و آرامششان نابود خواهد شد.
***
در آيه بعد، باز به نتيجه اعمال آنها پرداخته و مىگويد: «سرانجام، سيئات اعمالشان به آنها رسيد» «فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا».
«و آنچه را استهزاء مىكردند (از وعدههاى عذاب الهى) بر آنها وارد شد» «وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ».
جمله «حاقَ بِهِمْ» به معنى «وارد شد بر آنها» مىباشد، اما بعضى مانند: