تفسير:
منافع گوناگون حيوانات
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از نفى شرك به ميان آمد در اين آيات براى ريشه كن ساختن شرك، و توجه به خداوند يكتا، از دو راه وارد مى‌شود:
نخست از طريق دلائل عقلى به وسيله نظام شگرف آفرينش و عظمت خلقت، و ديگر از طريق عاطفى و بيان نعمتهاى گوناگون خداوند نسبت به انسان، تا حسّ شكرگزارى او تحريك گردد و سرانجام وى را به خدا نزديك سازد.
در آغاز مى‌گويد: «خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد» «خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ بِالْحَقِّ».
حقانيت آسمان و زمين هم از نظام عجيب و آفرينش منظم و حساب شده آن روشن است و هم از هدف و منافعى كه در آنها وجود دارد.
و به دنبال آن اضافه مى‌كند: «خدا برتر از آن است كه براى او شريك مى‌سازند» «تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ».
آيا بتهائى كه آنها را شريك او قرار داده‌اند، هرگز قادر به چنين خلقتى هستند؟ و يا حتى مى‌توانند پشه كوچك و يا ذره غبارى بيافرينند!، با اين حال چگونه آنها را شريك او قرار مى‌دهند؟!
جالب اين كه: خود مشركان اين نظام عجيب و خلقت بديع را كه بيانگر علم و قدرت خالق است تنها از «اللَّه» مى‌دانستند، ولى، با اين حال به هنگام عبادت در برابر بتها به خاك مى‌افتادند.
***
بعد از اشاره به مسأله آفرينش آسمان و زمين و اسرار بى‌پايان آنها، سخن از