تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٣
نمىكرديم؛ و چيزى را بدون اجازه او حرام نمىساختيم»! (آرى،) كسانى كه پيش از ايشان بودند نيز همين كارها را انجام دادند؛ ولى آيا پيامبران وظيفهاى جز ابلاغ آشكار دارند؟!
٣٦- ما در هر امتى رسولى بر انگيختيم كه: «خداى يكتا را بپرستيد؛ و از طاغوت اجتناب كنيد» خداوند گروهى را هدايت كرد؛ و گروهى ضلالت و گمراهى دامانشان را گرفت؛ پس در روى زمين بگرديد و ببينيد عاقبت تكذيبكنندگان چگونه بود!
٣٧- هر قدر بر هدايت آنها حريص باشى، (سودى ندارد؛ چرا كه) خداوند كسى را كه گمراه ساخت، هدايت نمىكند؛ و آنها ياورانى نخواهند داشت.
تفسير:
وظيفه پيامبران ابلاغ آشكار است
بار ديگر به تجزيه و تحليل، پيرامون طرز فكر و برنامه مشركين و مستكبرين پرداخته و با زبان تهديد مىگويد:
آنها چه انتظارى مىكشند؟ «آيا انتظار اين را دارند كه فرشتگان مرگ به سراغشان بيايند، درهاى توبه بسته شود، پرونده اعمال پيچيده گردد و راه بازگشت باقى نماند»؟! «هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ».
و يا اين كه انتظار مىكشند «فرمان پروردگارت دائر به عذاب و مجازات آنها صادر گردد»؟! «أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ».
كه در اين حال، نيز درهاى توبه بسته خواهد شد و راه بازگشت و جبران نيست، اين چه طرز تفكرى است كه آنها دارند؟ و چه لجاجت و سرسختى ابلهانهاى؟
در اينجا «ملائكه» گرچه به طور مطلق ذكر شده ولى با توجه به آيات