شوند و به دنبال تلاش براى زندگى بروند «١» و از جمله كسانى كه دعايشان هرگز به اجابت نمى‌رسد، كسانى هستند كه تنى سالم دارند و گوشه خانه نشسته و تنها براى گشايش روزى دعا مى‌كنند.
***
در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد پس چرا در آيات و روايات بسيارى آمده، روزى به دست خدا است و تلاش در راه آن مذموم است؟!
در پاسخ اين سؤال بايد به دو نكته توجه داشت:
١- دقت در منابع اسلامى نشان مى‌دهد: آيات و يا رواياتى كه در نظر سطحى و ابتدائى- چه در اين بحث چه در بحثهاى ديگر- متضاد به نظر مى‌رسند، هر كدام به يكى از ابعاد مسأله‌اى كه داراى بعدهاى مختلفى است، نظر دارند كه غفلت از اين ابعاد، موجب توهم تناقض شده است.
آنجا كه مردم با ولع و حرص هر چه شديدتر به دنبال دنيا و زرق و برق جهان ماده مى‌روند، و براى نيل به آن از هيچ جنايتى فروگذار نمى‌كنند، دستورات مؤكد و پشت سر هم وارد مى‌شود و آنها را به ناپايدارى دنيا و بى‌ارزش بودن مال و جاه، توجه مى‌دهد.
و آنجا كه گروهى به بهانه زهد، دست از كار و كوشش و تلاش مى‌كشند، اهميت كار و كوشش به آنها گوشزد مى‌شود.
برنامه رهبران راستين نيز بايد چنين باشد كه جلو افراط و تفريطها را به طرز شايسته‌اى بگيرند.