روز همگى در پيشگاه خداوند واحد قهار ظاهر مى‌شوند».
بالاخره آن روز، روز شهود، و كشف اسرار، و آشكار شدن پنهانيها، و ظهور و بروز است، و در چنين شرايط و محيطى اختلاف در عقيده معنى ندارد، هر چند ممكن است، بعضى از منكران لجوج براى تبرئه خويش به دروغ در بعضى از مواقف قيامت متوسل شوند، ولى آن يك امر استثنائى و زودگذر است! اين درست به آن مى‌ماند كه مجرمى را در پاى ميز دادگاه حاضر كنند، او همه چيز را منكر شود، ولى بلافاصله نوار ضبط صوت و دست خط او و ساير مدارك زنده و حسى را به او ارائه دهند، و به اتفاق او تمام آثار جرم را از درون خانه و اطاقش بيرون بياورند، اينجا است كه ديگر جائى براى گفتگو باقى نمى‌ماند، و تسليم مى‌شود ظهور حقايق در عالم قيامت حتى از اين هم واضحتر و آشكارتر است!
گرچه حيات پس از مرگ و رستاخيز، اهداف متعددى دارد كه در آيات قرآن به طور پراكنده به آنها اشاره شده است: تكامل انسان، اجراى عدالت، هدف دادن به زندگى اين جهان، ادامه فيض خداوند و مانند آن.
ولى آيه مورد بحث، به هدف ديگرى اشاره مى‌كند، و آن بر طرف كردن اختلافات و بازگشت به توحيد است.
مى‌دانيم مهمترين اصلى كه در عالم حكومت مى‌كند: اصل توحيد است اين اصل فراگير هم در ذات و صفات و افعال خدا صادق است و هم در مجموعه عالم آفرينش و قوانينى كه بر آن حكومت مى‌كند، و هر چيز بايد سرانجام به اين اصل باز گردد.
و لذا ما معتقديم كه اين اختلافها و جنگها و ستيزها روزى همگى پايان مى‌گيرد و همه مردم جهان در زير پرچم حكومت واحدى، حكومت مهدى عليه السلام