استشفاء نمى‌كنند». «١»
و به تعبير ديگر: لَمْ يَسْتَشْفِ مَرِيضٌ بِمِثْلِ شَرْبَةِ عَسَلٍ: «هيچ بيمارى به مانند شربت عسل درمان نكرده است». ٢
و نيز در احاديث عسل براى درمان دل درد، توصيه گرديده و از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده: مَنْ شَرِبَ الْعَسَلَ فِى كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً يُرِيْدُ ما جاءَ بِهِ الْقُرْآنُ عُوفِىَ مِنْ سَبْعٍ وَ سَبْعِيْنَ داءً: «كسى كه (لااقل) هر ماه يك بار عسل بنوشد، و شفائى را كه قرآن از آن ياد كرده بطلبد، خدا او را از ٧٧ نوع بيمارى شفا مى‌بخشد»!. ٣
البته از آنجا كه هر حكم عامى، استثنائى دارد، موارد نادرى وجود دارد كه نوشيدن عسل در آن نهى شده است.
***
٦- براى انسانها (لِلْنَّاسِ)
جالب اين كه: زنبورشناسان مى‌گويند: زنبور عسل براى رفع گرسنگيش كافى است كه دو و يا سه گل را بمكد در حالى كه در هر ساعت به طور متوسط روى دويست و پنجاه گل مى‌نشيند و كيلومترها راه مى‌رود و آن قدر پر كار است كه در مدت عمر كوتاهش هر يك مقدار معتنا بهى عسل توليد مى‌كنند.
و به هر حال، اين تلاش و فعاليت چشمگير او دليل اين است كه او تنها براى خود كار نمى‌كند بلكه آن چنان‌كه قرآن مى‌گويد: لِلنَّاس و براى همه انسانها تلاش مى‌كند.