تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦
مسأله حفظ قرآن به عنوان يك سنت و يك عبادت بزرگ، هميشه در ميان مسلمانان بوده و هست، حتى پس از آن كه قرآن به صورت يك كتاب تكثير شده و در همه جا پخش گرديد و حتى بعد از پيدايش صنعت چاپ، كه سبب شد اين كتاب به عنوان پرنسخهترين كتاب در كشورهاى اسلامى چاپ و نشر گردد، باز مسأله حفظ قرآن به عنوان يك سنت ديرينه و افتخار بزرگ موقعيت خود را حفظ كرد، به طورى كه در هر شهر و ديار، هميشه جمعى حافظ قرآن بوده و هست.
هم اكنون در «حجاز»، و بعضى ديگر از كشورهاى اسلامى مدارسى به عنوان «مَدرسة تحفيظ القرآن الكريم» يا نامهاى ديگر وجود دارد كه برنامه شاگردان آن، در درجه اول، حفظ قرآن است.
در ملاقاتى كه در سفر «مكّه» با رؤساى اين مدارس در آن شهر مقدس روى داد، معلوم شد، گروه بسيار زيادى از پسران و دختران جوان در «مكّه» در اين مدارس نامنويسى كرده و مشغول تحصيل هستند.
يكى از مطلعين مىگفت: هم اكنون در كشور «پاكستان» حدود يك ميليون و پانصد هزار نفر حافظ قرآن وجود دارد!
يكى از شرائط امتحان ورودى دانشگاه اسلامى «الازهر» مصر (طبق نقل «دائرة المعارف فريد وجدى») حفظ تمام قرآن است كه از چهل نمره حداقل بايد بيست نمرده بگيرند!.
كوتاه سخن اين كه: سنت حفظ قرآن از عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و به دستور و تأكيد خود آن حضرت، كه در روايات زيادى وارد شده، در تمام قرون و اعصار ادامه داشته است.
آيا با چنين وضعى هيچگونه احتمالى در مورد تحريف قرآن امكان پذير