«كسانى كه بگويند پروردگار ما اللَّه است و در راه اين عقيده، استقامت به خرج دهند، فرشتگان آسمان بر آنها نازل مى‌شوند و مى‌گويند نترسيد و محزون نباشيد و بشارت باد بر شما، بهشتى كه به آن وعده داده شده‌ايد».
***
نكته‌ها:
١- بلاغ مبين چيست!
در آيات فوق ديديم: وظيفه اصلى همه پيامبران بلاغ مبين است (فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ الَّا الْبَلاغُ الْمُبِيْنُ).
يعنى، رهبران الهى نمى‌توانند مخفيانه به دعوت خود ادامه دهند مگر اين كه: براى مدتى محدود و موقت باشد، برنامه مخفى كارى آن هم در عصر دعوت رسالت چيزى نيست كه: قابل قبول و نتيجه بخش باشد، صراحت توأم با رشادت و قاطعيت، همگام با تدبير، شرط اين دعوت است.
به همين دليل، در تاريخ همه پيامبران، مى‌خوانيم: آنها با اين كه: غالباً تنها بودند با بيانى صريح و عريان و آشكار، دعوت خود را ابراز مى‌داشتند، و به تمام پى آمدهاى آن تن در مى‌دادند.
و اين چنين است راه و رسم همه رهبران راستين (اعم از پيامبران و غير آنها) كه: در اصل دعوت هرگز به اصطلاح دندان روى حرف نمى‌گذارند، و از سخنان دو پهلو استفاده نمى‌كنند، در بيان حقيقت چيزى فرو گذار نمى‌نمايند، و تمام عواقب اين صراحت و قاطعيت را نيز به جان پذيرا هستند.
***
٢- هر امتى رسولى دارد
در آيات فوق خوانديم: خداوند مى‌گويد: «در ميان هر امتى، رسولى