تفسير:
سرچشمه تفاوت روزيها
از آنجا كه در آيات گذشته، بخشى از نعمتهاى مهم الهى و مواهب گوناگونى كه در جهان گياهان و حيوانات آفريده شده است، بيان گرديد، تا از اين راه مردم به آفريننده اين همه نعمتها و نظام دقيق آنها آشنا شوند، آيات مورد بحث، از طريق ديگرى مسأله اثبات خالق يكتا را تعقيب مى‌كند و آن، از طريق دگرگونى و تغييرات نعمتها است كه از اختيار انسان بيرون است و نشان مى‌دهد از ناحيه ديگرى مقدر مى‌شود.
نخست، مى‌گويد: «خداوند شما را آفريد» «وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ».
«سپس روح شما را مى‌گيرد و مرگتان فرا مى‌رسد» «ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ».
هم حيات از ناحيه او است، و هم مرگ، تا بدانيد اين شما نيستيد كه آفريننده مرگ و حياتيد.
مقدار طول عمر شما نيز در اختيارتان نيست، بعضى در جوانى يا نزديك به پيرى از دنيا مى‌روند ولى، «بعضى از شما به بالاترين و بدترين ساليان عمر يعنى نهايت پيرى باز مى‌گردند» «وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى‌ أَرْذَلِ الْعُمُرِ». «١»

و نتيجه اين عمر طولانى آن خواهد شد كه: «بعد از علم و دانش و آگاهى چيزى نخواهد دانست» و همه را به دست فراموشى مى‌سپارد «لِكَيْ لا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئاً». «٢»