از جمله اين كه: زنبوران عسل از بوى بد ناراحت مى‌شوند و هر گاه صاحب زنبوران با دست آلوده و لباس بد بو، به كندو نزديك شود، او را از نيش بى‌بهره نمى‌گذارند، مخصوصاً اگر صاحب زنبوران قبلًا دست خود را در كندوى ديگرى كرده باشد و بوى كندوى بيگانه در دست او مانده باشد، به مجرد اين كه: دست در كندو كند به او حمله مى‌كنند! و به همين جهت بايد قبلًا دست خود را كاملًا بشويد.
البته زنبور به هنگامى كه نيش بزند مى‌ميرد و بنابراين، نيش زدن او يك نوع خودكشى است!، استفاده از نيش زنبور عسل، براى بيماريهائى مانند: رماتيسم، مالاريا، درد اعصاب، و بعضى ديگر از امراض، بايد طبق برنامه‌اى باشد كه دانشمندان اين فن بيان كرده‌اند، و گرنه، نيش زنبوران عسل احياناً ممكن است زيان و حتى خطر هم داشته باشد!.
گزش يك يا چند زنبور معمولًا قابل تحمل است، ولى دويست تا سيصد عدد زنبور، باعث مسموميت و ناراحتى قلبى مى‌شود و اگر تعدادشان به پانصد عدد برسد، موجب فلج دستگاه تنفسى، و احتمالًا مرگ خواهد شد.
***
٨- زندگى عجيب زنبوران عسل
در گذشته، كمتر، و امروز بر اثر مطالعات پى‌گير دانشمندان بسيار بيشتر، اين نكته ثابت شده است كه: زنبوران عسل داراى زندگى بسيار منظم توأم با برنامه‌ريزى و تقسيم كار و مسئوليت و نظام بسيار دقيق است.
شهر زنبوران از پاكترين، منظمترين و پركارترين شهرها است، شهرى است كه بر خلاف همه شهرهاى انسانها، بيكار و فقير ندارد و از تمدن درخشانى برخوردار است.