رسيده‌اند كه: زنبوران به هنگام ساختن عسل، آن چنان ماهرانه عمل مى‌كنند كه خواص درمانى و داروئى گياهان كاملًا به عسل منتقل شده و محفوظ مى‌ماند!.
روى همين جهت عسل داراى بسيارى از خواص درمانى گلها و گياهان روى زمين به طور زنده است.
دانشمندان، براى عسل، خواص بسيار زيادى گفته‌اند كه، هم جنبه درمانى دارد و هم پيشگيرى و نيرو بخش.
عسل، زود جذب خون مى‌شود و به همين جهت نيرو بخش است و در خونسازى فوق العاده مؤثر.
عسل، از ايجاد عفونت در معده و روده جلوگيرى مى‌نمايد.
عسل، بر طرف كننده يبوست است.
عسل، براى كسانى كه دير به خواب مى‌روند اثر بسيار مطلوبى دارد (مشروط بر اين كه: كم نوشيده شود زيرا زياد آن خواب را كم مى‌كند).
عسل، براى رفع خستگى و فشردگى عضلات اثر قابل ملاحظه‌اى دارد.
عسل، اگر به زنان باردار داده شود، شبكه عصبى فرزندانشان قوى خواهد شد.
عسل، ميزان كلسيم خون را بالا مى‌برد.
عسل، براى كسانى كه دستگاه گوارش ضعيفى دارند نافع است، مخصوصاً براى كسانى كه به نفخ شكم مبتلا هستند توصيه مى‌شود.
عسل، به علت اين كه: زود وارد مرحله سوخت و ساز بدن مى‌شود، مى‌تواند به فوريت انرژى ايجاد كند و ترميم قوا نمايد.
عسل، در تقويت قلب مؤثر است.
عسل، براى درمان بيماريهاى ريوى كمك كننده خوبى است.