تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥
١ أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلاتَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ٢ يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- فرمان خدا (براى مجازات مشركان و مجرمان،) فرا رسيده است؛ براى آن عجله نكنيد! منزه و برتر است خداوند از آنچه همتاى او قرار مىدهند!
٢- فرشتگان را با روح (الهى) به فرمانش بر هر كس از بندگانش بخواهد نازل مىكند؛ (دستور مىدهد) كه مردم را انذار كنيد؛ كه معبودى جز من نيست؛ از (مخالفت دستور) من بپرهيزيد!
تفسير:
فرمان عذاب نزديك است
همان گونه كه قبلًا گفته شد قسمت مهمى از آيات آغاز اين سوره در «مكّه» نازل شده است، در همان ايام كه پيامبر صلى الله عليه و آله درگيرى شديدى با مشركان و بت پرستان داشت، و هر روز در برابر دعوت حيات آفرين و آزادىبخش او، به بهانههائى متوسل مىشدند، از جمله اين كه: هر گاه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را تهديد به