تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٢
«وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ».
***
بگو: من به شما اعلام خطر مىكنم كه: خدا فرموده عذابى بر شما فرو مىفرستيم «آن گونه كه بر تقسيمكنندگان فرستاديم» «كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ».
***
«همان تقسيم كنندگانى كه آيات الهى را تجزيه كردند» «الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ». «١»
آنچه به سودشان بود گرفتند و آنچه به زيانشان بود كنار گذاشتند.
در حقيقت به جاى اين كه كتاب الهى و دستوراتش رهبر و راهنماى آنها باشد، به صورت آلت دست در آوردند و آن را وسيلهاى براى رسيدن به مقاصد شومشان ساختند، اگر يك كلمه به نفعشان بود، به آن چسبيدند، و اگر هزاران كلمه به زيانشان بود كنار گذاشتند!
***
نكتهها:
١- قرآن موهبت بزرگ الهى
خدا در آيات فوق، به پيامبرش- به عنوان اخطار به همه مسلمانان جهان اعلام مىكند: اين كتاب بزرگ آسمانى، سرمايه عظيم و بزرگى است، موهبتى است بىنظير كه در اختيار شما مسلمين قرار داده شده است، برنامهاى است جاودانى كه اگر در زندگى انسانها پياده شود دنيائى آباد، آزاد، و امن و امان، و مملوّ از معنويت خواهد ساخت.