پستيها، زشتيها، انحرافها و خرافات است، و يادآورى اين دو اصل اصيل منبع اصلى احساس مسئوليت و مبارزه با جهل و خرافات، و عامل توانائى و دانائى است.
***
نكته‌ها:
١- چرا فرشتگان را دختران خدا مى‌دانستند؟
در آيات متعددى از قرآن مى‌خوانيم: مشركان عرب، فرشتگان را، دختران خدا مى‌پنداشتند، يا بدون ذكر انتساب به خداوند آنها را از جنس زن مى‌دانستند، در سوره «زخرف»، آيه ١٩ مى‌خوانيم: وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً: «فرشتگان را كه بندگان خدا هستند زن مى‌پنداشتند» و در سوره «اسراء» آيه ٤٠ مى‌فرمايد: أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً: «آيا خداوند به شما پسرانى داده و از فرشتگان، دخترانى انتخاب كرده است».
اين پندار ممكن است بقاياى خرافاتى باشد كه از اقوام گذشته به عرب جاهلى رسيده بود، و نيز ممكن است، به خاطر اين بوده كه فرشتگان از نظرها مستورند و اين صفت بيشتر در زنان وجود داشت، و لذا به گفته بعضى اين كه:
عرب، «شمس» (خورشيد) را مؤنث مجازى و «قمر» (ماه) را مذكر مجازى مى‌گويد به خاطر اين است كه قرص آفتاب در ميان نور خيره كننده‌اش آن چنان پوشيده است كه نگاه كردن به آن آسان نيست در حالى كه، قرص ماه كاملًا نمايان است.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: لطافت وجود فرشتگان، سبب اين توهم شده بود چرا كه زن نسبت به مرد جنس لطيفترى است.
و به هر حال، اين يك خرافه و پندار غلط قديمى است كه متأسفانه هنوز