تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٣
٧٣ وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لايَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقاً مِنَ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ شَيْئاً وَ لايَسْتَطِيعُونَ
٧٤ فَلاتَضْرِبُوا لِلَّهِ الأَمْثالَ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاتَعْلَمُونَ
ترجمه:
٧٣- آنها غير از خدا، موجوداتى را مىپرستند كه هيچ رزقى را براى آنان از آسمانها و زمين در اختيار ندارند؛ و توان اين كار را نيز ندارند.
٧٤- پس، براى خدا امثال (و شبيهها) قائل نشويد، خدا مىداند و شما نمىدانيد.
تفسير:
براى خدا شبيه قرار ندهيد
در تعقيب بحثهاى توحيدى گذشته، آيات مورد بحث، به مسأله شرك پرداخته و با لحنى پر از سرزنش، ملامت و توبيخ مىگويد: «آنها غير از خدا موجوداتى را پرستش مىكنند كه مالك روزى آنها از آسمان و زمين نيست، و كمترين نقشى در اين زمينه ندارد» «وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لايَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقاً مِنَ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ شَيْئاً».
نه تنها مالك چيزى در اين زمينه نيستند، بلكه «توانائى بر خلق و ايجاد و دسترسى به آنها نيز ندارند» «وَ لايَسْتَطِيعُونَ».
اشاره به اين كه: مشركان به اين گمان به دنبال پرستش بتها مىرفتند كه آنها را در سر نوشت و سود و زيان خود، مؤثر مىپنداشتند، در حالى كه مىدانيم:
يكى از مهمترين مسائل زندگى انسان رزق و روزى او است، اعم از ارزاقى كه