١٦ وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِي السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَيَّنَّاها لِلنَّاظِرِينَ
١٧ وَ حَفِظْناها مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ رَجِيمٍ
١٨ إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ مُبِينٌ
ترجمه:
١٦- ما در آسمان برج‌هائى قرار داديم؛ و آن را براى بينندگان آراستيم.
١٧- و آن را از هر شيطان رانده شده‌اى حفظ كرديم.
١٨- مگر آن كس كه استراق سمع كند (و دزدانه گوش فرا دهد) كه «شهاب مُبين» او را تعقيب مى‌كند (و مى‌راند).
تفسير:
شياطين با شهب رانده مى‌شوند؟
اين آيات، اشاره به گوشه‌اى از نظام آفرينش، به عنوان دليلى بر توحيد و شناخت خدا است و بحثهائى را كه در زمينه قرآن و نبوت در آيات گذشته آمد، تكميل مى‌كند.
نخست، مى‌گويد: «ما در آسمان برج‌هائى قرار داديم» «وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِي السَّماءِ بُرُوجاً».
«بُرُوج» جمع «برج» در اصل به معنى «ظهور» است، و به همين جهت، آن قسمت مخصوصى از ديوار اطراف شهر، يا محل اجتماع لشكر كه بروز و ظهور خاصى دارد، «برج» ناميده مى‌شود، و نيز به همين جهت، هنگامى كه زن، زينت خود را آشكار سازد: «تَبَرَّجَتِ الْمَرْئَةُ» مى‌گويند.