تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤
(نزد ما) بيشتر با تفسير اول هماهنگ است.
و به هر حال، انتخاب تعبيراتى مانند «خزائن اللَّه» با اين كه با مفهوم معموليش در مورد خداوند صادق نيست، به خاطر آن است كه: خداوند مىخواهد با زبان خود مردم با آنها سخن بگويد.
ضمناً از آنچه گفتيم اين نكته روشن شد كه، تفسير بعضى از مفسران، «خزائن» را به خصوص «آب و باران» و محدود ساختن آن در اين مصداق معين، نه تنها دليلى ندارد، بلكه متناسب با وسعت مفهوم آيه نيز نيست.
***
٢- نزول مقامى و نزول مكانى
همان گونه كه سابقاً هم اشاره كردهايم، «نزول»، هميشه به معنى نزول مكانى يعنى از بالا به پائين آمدن نيست، بلكه گاهى به معنى نزول مقامى است، مثلًا هر گاه نعمتى از شخص بزرگى به زير دستان مىرسد از آن تعبير به نزول مىشود، به همين جهت در قرآن مجيد، اين كلمه در مورد نعمتهاى خداوند به كار رفته، اعم از آنهائى كه از آسمان نازل مىشود، مانند باران، و يا در زمين پرورش پيدا مىكند مانند حيوانات همان گونه كه در آيه ٦ سوره «زمر» مىخوانيم: «وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ» و در مورد «آهن» در سوره «حديد» آيه ٢٥ مىخوانيم: «وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ».
خلاصه «نزول» و «انزال» در اينجا به معنى وجود و ايجاد و خلقت است، منتها چون از ناحيه خداوند نسبت به بندگان مىباشد چنين تعبيرى از آن شده است.
***