فرمود: آرى.
پرسيدند: آيا ممكن است كذّاب و دروغگو باشد؟.
فرمود: نه»!. «١»
چرا كه دروغ از نشانه‌هاى نفاق است و نفاق با ايمان سازگار نيست.
و نيز به همين دليل اين سخن از اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده است: لايَجِدُ عَبْدٌ طَعْمَ الإِيمَانِ حَتّى‌ يَتْرُكَ الْكَذِبَ هَزْلَهُ وَ جِدَّهُ: «انسان هيچ گاه طعم ايمان را نمى‌چشد، تا دروغ را ترك گويد خواه شوخى باشد يا جدى». «٢»
در حديث ديگرى، نظير همين معنى، از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده، و در پايان آن به آيه مورد بحث استدلال گرديده است.
٥- دروغ نابود كننده سرمايه اطمينان است
مى‌دانيم مهمترين سرمايه يك جامعه اعتماد متقابل و اطمينان عمومى است، و مهمترين چيزى كه اين سرمايه را به نابودى مى‌كشاند دروغ و خيانت و تقلب است، و يك دليل عمده بر اهميت فوق العاده راستگوئى و ترك دروغ در تعليمات اسلامى، همين موضوع است.
در احاديث اسلامى مى‌خوانيم: پيشوايان دين از دوستى با چند طايفه از جمله دروغگويان شديداً نهى كرده‌اند؛ چرا كه آنها قابل اطمينان نيستند.
على عليه السلام در كلمات قصارش مى‌فرمايد: إِيَّاكَ وَ مُصَادَقَةَ الْكَذَّابِ فَإِنَّهُ كَالسَّرابِ، يُقَرِّبُ عَلَيْكَ الْبَعِيدَ وَ يُبَعِّدُ عَلَيْكَ الْقَرِيبَ:
«از دوستى با دروغگو بپرهيز، كه او همچون سراب است، دور را در نظر تو نزديك و نزديك را دور مى‌سازد». «٣»