داشت، بى آن كه از كيفر آنها كاسته شود». «١»
و از امام باقر عليه السلام چنين نقل شده: مَنِ اسْتَنَّ بِسُنَّةِ عَدْلٍ فَاتُّبِعَ كَانَ لَهُ أَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْ‌ءٌ وَ مَنِ اسْتَنَّ سُنَّةَ جَوْرٍ فَاتُّبِعَ كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ عَمِلَ بِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْ‌ءٌ:
«كسى كه سنت عدلى ايجاد كند و از آن پيروى شود همانند پاداش كسانى را كه به آن عمل مى‌كنند خواهد داشت، بى آن كه از پاداش آنها كم شود و كسى كه سنت ظلمى بگذارد و از آن پيروى شود همانند گناه كسانى كه به آن عمل مى‌كنند خواهد داشت، بى آن كه چيزى از گناهان آنها كاسته شود». «٢»
به همين مضمون روايات متعدد ديگرى از پيشوايان معصوم عليهم السلام نقل شده كه شيخ «حرّ عاملى» رحمه الله در جلد يازدهم «وسائل»، كتاب «الامر بالمعروف و النهى عن المنكر» باب شانزدهم، آنها را جمع‌آورى كرده است.
در «صحيح مسلم» نيز حديثى به مضمون زير آمده است:
پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان ياران نشسته بود، جمعى پا برهنه و فاقد لباس خدمتش رسيدند، در حالى كه شمشيرها را بر كمر بسته بودند (و آماده جهاد بودند) از مشاهده فقر آنها، چهره پيامبر صلى الله عليه و آله دگرگون شد، به خانه رفت و سپس برگشت و به بلال دستور داد مردم را دعوت به اجتماع و نماز كند، بعد از برگزارى نماز پيامبر خطبه‌اى خواند فرمود: اى مردم از خدا بترسيد همان خدائى كه شما را همگى از يك نفس آفريد، و بدانيد خدا مراقب شما است، مردم! تقوا پيشه كنيد و به فكر فرداى قيامت باشيد.
هر كدام بتوانيد از دينار، درهم، لباس، گندم، خرما، حتى بخشى از يك دانه