«آنهائى كه قبل از اينها بودند نيز از اين گونه توطئه‌ها داشتند، ولى خداوند به سراغ شالوده زندگى آنها رفت و از اساس آن را ويران نمود، و سقف بر سرشان از بالا فرود آمد»! «قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ».
«و عذاب و مجازات الهى از آنجا كه باور نمى‌كردند و نمى‌دانستند به سراغشان آمد» «وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لايَشْعُرُونَ».
گر چه بعضى از مفسران آيه فوق را به جريان كار «نمرود» و ساختمانى كه به پندارش براى صعود به آسمان و مبارزه با خداى آسمان!! ساخته بود تفسير كرده‌اند.
و بعضى ديگر، به جريان «بخت النصر»، ولى مسلّم است كه مفهوم آيه عام است، و توطئه‌هاى همه مستكبران و رهبران گمراه را در بر مى‌گيرد.
جالب اين كه: قرآن مى‌گويد: خداوند براى بر هم زدن توطئه‌هاى اين مستكبران، اقدام روبنائى نمى‌كند، بلكه به سراغ ريشه و زيربناى كار آنها رفته، تشكيلاتشان را از اساس به هم مى‌ريزد، و سقفها را بر سرشان فرود مى‌آورد.
آرى، چنين است: مجازات الهى درباره اين گونه افراد.
مسلماً ريشه كن كردن ساختمان و فرود آمدن سقف، ممكن است، اشاره به ساختمان و سقف ظاهرى آنها باشد، كه بر اثر زلزله‌ها و صاعقه‌ها در هم كوبيده شد و بر سر آنان فرود آمد.
و ممكن است، كنايه از سازمان و تشكيلات آنها باشد كه به فرمان خدا از ريشه بر كنده شد، و نابود گشت، ضمناً مانعى ندارد كه آيه اشاره به هر دو معنى باشد.
اين نكته نيز، قابل ملاحظه است كه: قرآن بعد از ذكر كلمه «سقف» تعبير به