٧٥ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لايَقْدِرُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا رِزْقاً حَسَناً فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرّاً وَ جَهْراً هَلْ يَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لايَعْلَمُونَ
٧٦ وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُما أَبْكَمُ لايَقْدِرُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ كَلٌّ عَلى‌ مَوْلاهُ أَيْنَما يُوَجِّهْهُ لايَأْتِ بِخَيْرٍ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
٧٧ وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ
ترجمه:
٧٥- خداوند مثالى زده: برده مملوكى را كه قادر بر هيچ چيز نيست؛ و انسان (با ايمانى) را كه از جانب خود، رزقى نيكو به او بخشيده‌ايم، و او پنهان و آشكار از آنچه خدا به او داده، انفاق مى‌كند؛ آيا اين دو نفر يكسانند؟ ستايش مخصوص خداست؛ ولى اكثر آنها نمى‌دانند.
٧٦- خداوند مثالى (ديگر) زده است: دو نفر را، كه يكى از آن دو، گنگ مادرزاد است؛ و قادر بر هيچ كارى نيست؛ و سر بار صاحبش مى‌باشد؛ او را در پى هر كارى بفرستد، خوب انجام نمى‌دهد؛ آيا چنين انسانى، با كسى كه امر به عدل و داد مى‌كند، و بر راهى راست قرار دارد، برابر است؟!
٧٧- غيب آسمانها و زمين، مخصوص خداست (و او همه را مى‌داند)؛ و امر قيامت (به قدرى نزديك و آسان است) درست همانند چشم بر هم زدن، و يا از آن هم نزديكتر؛ چرا كه خدا بر هر چيزى تواناست.