٢٢ وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِينَ
٢٣ وَ إِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ
٢٤ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ
٢٥ وَ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
ترجمه:
٢٢- ما بادها را براى بارور ساختن (ابرها و گياهان) فرستاديم؛ و از آسمان آبى نازل كرديم، و شما را با آن سيراب ساختيم؛ در حالى كه شما توانائى حفظ و نگهدارى آن را نداشتيد!.
٢٣- مائيم كه زنده مى‌كنيم و مى‌ميرانيم؛ و مائيم وارث (همه جهان).
٢٤- ما هم پيشينيان شما را دانستيم و هم متأخران را.
٢٥- پروردگار تو، قطعاً آنها را (در قيامت) جمع و محشور مى‌كند؛ چرا كه او حكيم و داناست.
تفسير:
نقش باد و باران
در تعقيب بيان قسمتى از اسرار آفرينش و نعمتهاى خدا در آيات گذشته، مانند آفرينش زمين، كوهها، گياهان، وسائل زندگى، در نخستين آيه مورد بحث، به وزش بادها و نقش مؤثر آنها در نزول بارانها اشاره كرده مى‌گويد: «ما بادها را