لِتَهْتَدُوا بِها فِى ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ: «او كسى است كه ستارگان را براى شما قرار داد تا در تاريكيهاى خشكى و دريا به وسيله آنها هدايت شويد» «١» چنين نقل شده كه، امام فرمود: النُّجُومُ آلُ مُحَمَّدٍ: «منظور از ستارگان خاندان پيامبرند». «٢»
٣- از روايات متعددى كه در تفسير آيات مورد بحث، وارد شده، استفاده مى‌شود: ممنوع شدن شياطين از صعود به آسمانها و رانده شدنشان به وسيله نجوم هنگام تولد پيامبر صلى الله عليه و آله بود، و از بعضى از آنها استفاده مى‌شود: به هنگام تولد عيسى عليه السلام تا حدى ممنوع شدند، و پس از تولد پيامبر صلى الله عليه و آله به طور كامل ممنوع گشتند. «٣»
از مجموعه آنچه گفتيم چنين مى‌توان حدس زد كه «سماء» در اينجا به مفهوم معنوى اشاره مى‌كند و كنايه از آسمان حق و ايمان و معنويت است.
شياطين همواره در تلاشند تا به اين محدوده راه يابند و از طريق انواع وسوسه‌ها در دل مؤمنان راستين و حاميان حق، نفوذ كنند.
اما مردان الهى و رهبران راه حق، از پيامبران و امامان گرفته، تا دانشمندان متعهد، با امواج نيرومند علم و تقوايشان، بر آنها هجوم مى‌برند و آنان را از نزديك شدن به اين آسمان مى‌رانند.
و در اينجا است كه مى‌توان، رابطه و پيوندى ميان تولد حضرت مسيح عليه السلام و از آن بالاتر تولد حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و طرد اين شياطين از آسمان، پيدا كرد.
و نيز اينجا است كه مى‌توان، ارتباط ميان صعود به آسمان، و آگاهى از اسرار را يافت؛ زيرا مى‌دانيم: در اين آسمان مادى، اخبار خاصى وجود ندارد جز شگفتيهاى خلقت كه حتى از روى زمين نيز، قابل مطالعه است.