تُسْلِمُونَ).
و در آيه ٩٠ بعد از بيان يك سلسله دستورات در زمينه عدل و احسان و مبارزه با فحشاء و منكر و ظلم مى‌فرمايد: (لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ).
در حقيقت، در اين شش مورد، اشاره به پنج هدف شده است:
١- شكرگزارى، ٢- هدايت، ٣- تفكر، ٤- تسليم در برابر دعوت حق، ٥- تذكر و يادآورى كه بدون شك، همه با هم پيوند دارند، انسان، نخست تفكر و انديشه مى‌كند.
هر گاه فراموش كرد، يادآورى مى‌نمايد، به دنبال آن حسّ شكرگزارى در مقابل بخشنده نعمتها در او بيدار مى‌شود.
سپس، راه به سوى او باز مى‌كند و هدايت مى‌شود.
سرانجام، در برابر فرمانش تسليم مى‌گردد.
و به اين ترتيب، هدفهاى پنجگانه فوق، حلقه‌هاى تكامل زنجيره‌اى انسانند كه بدون شك، اگر اين مسير به طور صحيح پيموده شود، نتائج پر بارى دارد و جاى ترديد باقى نمى‌ماند كه بر شمردن اين نعمتها گاهى به صورت جمعى و گاهى به صورت انفرادى، هيچ هدفى جز ساختن انسان كامل نيست.
***