نبايد استناد كنيد، چرا كه جنبه فوق العاده و مجازات داشته است.
بهترين دليل بر اين مسأله اين است كه: يهود حتى در اين روز انتخابى خود، نيز اختلاف كردند: گروهى آن را ارج نهادند و احترام نمودند و گروهى احترام آن را شكستند، و به كسب و كار پرداختند و به مجازات الهى گرفتار شدند.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: آيه فوق در رابطه با بدعتهاى مشركان در زمينه غذاهاى حيوانى باشد، زيرا پس از ذكر اين مطلب، در آيات گذشته، اين سؤال پيش آمد پس چرا محرماتى در آئين يهود بود كه در اسلام نيست؟ و جواب داده شد، كه آن جنبه مجازات داشت.
دگر بار اين سؤال پيش مى‌آيد كه: چرا فى المثل صيد ماهى در روزهاى شنبه بر يهود حرام بوده كه آن هم در اسلام نيست؟ باز پاسخ داده مى‌شود كه: اين يك نوع مجازات و كيفر براى آنها محسوب مى‌شده است.
به هر حال، اين آيه ارتباط و پيوندى با آيات «أَصْحابُ السَّبْت» (آيات ١٦٣- ١٦٦ سوره اعراف) دارد كه شرح ماجراى آنها و چگونگى تحريم صيد ماهى در روز شنبه، و مخالفت گروهى از يهود با اين دستور و آزمايش الهى و مجازات شديدى كه به آن گرفتار شدند گذشت. «١»
ضمناً بايد توجه داشت: «سَبْت» در اصل به معنى تعطيل كردن كار براى استراحت است، و روز شنبه را از اين جهت «يوم السبت» مى‌ناميدند كه: يهود برنامه كسب و كار معمولى خود را در آن تعطيل مى‌كردند، سپس اين نام براى اين روز در اسلام، باقى ماند هر چند روز تعطيلى نبود.
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند ميان آنها كه اختلاف كردند روز قيامت داورى خواهد كرد» «وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ