***
در اينجا ممكن است سؤالى، مطرح شود كه: چرا غير از آن چهار چيز كه در بالا گفته شد، اشياء ديگرى از حيوانات بر قوم يهود، حرام بوده است؟
آيه بعد، گويا به پاسخ اين سؤال پرداخته، مى‌گويد: «ما بر يهود چيزهائى را كه قبلًا براى تو شرح داديم تحريم كرديم» «وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ».
اشاره به امورى است كه در آيه ١٤٦ سوره «انعام» آمده: وَ عَلَى الَّذِيْنَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما الَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ انَّا لَصادِقُونَ: «بر يهوديان هر حيوان ناخن دارى را حرام كرديم (اشاره به حيواناتى كه سُم يكپارچه دارند همچون اسب) و از گاو و گوسفند، پيه و چربيشان را تحريم نموديم، مگر چربى‌هائى را كه بر پشت آنها قرار داشت، و يا در لابلاى امعاء، و دو طرف پهلوها، و يا با استخوان آميخته بود، اين را به خاطر ظلم و ستم آنها، به عنوان كيفر، قرار داديم و ما راست مى‌گوئيم».
در حقيقت، اين محرمات اضافى، جنبه مجازات و كيفر در برابر مظالم و ستمهاى يهود داشته، و لذا در پايان آيات مورد بحث، اضافه مى‌كند: «ما به آنها ستم نكرديم ولى آنها به خويشتن ستم روا مى‌داشتند» «وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ».
در سوره «نساء» آيات ١٦٠ و ١٦١ نيز مى‌خوانيم: فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً* وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ:
«به خاطر ظلم يهود، قسمتى از غذاهاى پاكيزه را كه ذاتاً حلال بود بر آنها تحريم كرديم، چرا كه مردم را از راه خدا باز مى‌داشتند* و رباخوارى مى‌كردند با اين كه: از آن نهى شده بودند، و اموال مردم را بدون جهت مى‌خوردند».