ايمان است و ايمان با گوشت و خون او آميخته است (او هرگز دست از ايمان برنخواهد داشت و به مشركان نخواهد پيوست)».
چيزى نگذشت كه «عمّار» گريه كنان به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مگر چه شده است؟
عرض كرد: اى پيامبر! بسيار بد شده، دست از سرم بر نداشتند تا نسبت به شما جسارت كردم و بتهاى آنها را به نيكى ياد نمودم!
پيامبر صلى الله عليه و آله با دست مباركش اشك از چشمان عمّار پاك مى‌فرمود و مى‌گفت:
اگر باز تو را تحت فشار قرار دادند، آنچه مى‌خواهند بگو (و جان خود را از خطر رهائى بخش).
در اين هنگام، آيه: «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ ...» نازل گرديد و مسائل را در اين رابطه روشن ساخت. «١»
***
تفسير:
بازگشت كنندگان از اسلام (مرتدّين)
در تكميل بحث آيات گذشته، كه سخن از برنامه‌هاى مختلف مشركان و كفار در ميان بود، آيات مورد بحث، به گروهى ديگر از كفار يعنى مرتدين و بازگشت كنندگان از اسلام اشاره مى‌كند.
در نخستين آيه مى‌گويد: «كسانى كه بعد از ايمان كافر شوند- به جز آنها كه تحت فشار و اجبار اظهار كفر كرده‌اند در حالى كه قلبشان مملوّ از ايمان است- آرى، چنين اشخاصى كه سينه خود را براى پذيرش مجدد كفر گشاده دارند، غضب خدا بر آنهاست و عذاب عظيم در انتظارشان است» «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ