٩٨ فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
٩٩ إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‌ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
١٠٠ إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ
ترجمه:
٩٨- هنگامى كه قرآن مى‌خوانى، از شرّ شيطان رانده شده، به خدا پناه بر.
٩٩- چرا كه او، بر كسانى كه ايمان دارند و بر پروردگارشان توكل مى‌كنند، تسلطى ندارد.
١٠٠- تسلط او تنها بر كسانى است كه او را به سرپرستى خود برگزيده‌اند، و آنها كه نسبت به او [: خدا] شرك مى‌ورزند (و به فرمان شيطان گردن مى‌نهند).
تفسير:
اين گونه قرآن بخوان.
فراموش نكرده‌ايم كه در چندين آيه قبل به اين نكته اشاره شده بود كه: در قرآن بيان همه چيز هست (تِبْياناً لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ) و به دنبال آن بخشى از مهمترين فرمانهاى الهى كه در قرآن آمده ذكر شد.
آيات مورد بحث، طرز استفاده از قرآن مجيد و چگونگى تلاوت آن را بيان مى‌كند، زيرا پر بار بودن محتواى قرآن به تنهائى كافى نيست، بايد موانع نيز از وجود ما، و از محيط فكر و جان ما، برچيده شود تا به آن محتواى پر بار دست يابيم.
لذا نخست مى‌گويد: «هنگامى كه قرآن مى‌خوانى از شرّ شيطان مطرود شده