تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣
و نتيجه اين عمل صالح مولود ايمان، در اين جهان، حيات طيّبه است يعنى تحقق جامعهاى قرين با «آرامش، امنيت، رفاه، صلح، محبت، دوستى، تعاون و مفاهيم سازنده انسانى خواهد بود، و از نابسامانيها و درد و رنجهائى كه بر اثر استكبار و ظلم و طغيان و هوا پرستى و انحصارطلبى به وجود مىآيد و آسمان زندگى را تيره و تار مىسازد در امان است، اين از يكسو.
و از سوى ديگر، خدا آنها را بر طبق بهترين اعمالشان پاداش خواهد داد كه تفسير آن در آيات قبل گذشت.
***
نكتهها:
١- سرمايههاى جاودانى
طبيعت زندگى اين جهان مادى، فنا و نابودى است، محكمترين بناها، بادوامترين حكومتها، قويترين انسانها، و هر چيز كه از آن مستحكمتر نباشد، سرانجام كهنه و فرسوده و سپس نابود مىشود، و همه بدون استثناء خللپذيرند.
اما اگر بتوان اين موجودات را به نحوى با ذات پاك خداوند، پيوند داد و براى او و در راه او به كار انداخت، رنگ جاودانگى به خود مىگيرند، چرا كه ذات پاكش ابدى است و هر چيز نسبتى با او دارد، رنگ ابديت مىيابد.
اعمال صالح، ابدى هستند، شهيدان حيات جاويدان دارند، پيامبران، امامان، دانشمندان راستين، و مجاهدان راه حق، تاريخشان، توأم با ابديت است، چرا كه همه رنگ الهى دارند.
به همين دليل، آيات فوق به ما هشدار مىدهد: بيائيد سرمايههاى وجودى خود را از فناپذيرى نجات بخشيد، و در صندوق پساندازى، ذخيره كنيد كه دست تطاول ايام به محتوياتش نمىرسد، و گذشت شب و روز، آن را به فنا و