٩٣- و اگر خدا مى‌خواست، همه شما را امت واحدى قرار مى‌داد؛ ولى خدا هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) گمراه، و هر كس را بخواهد (و لايق بداند) هدايت مى‌كند، و يقيناً شما از آنچه انجام مى‌داديد، بازپرسى خواهيد شد.
٩٤- سوگندهايتان را وسيله تقلب و خيانت در ميان خود قرار ندهيد، مبادا گامى بعد از ثابت گشتن (بر ايمان) متزلزل شود؛ و به خاطر بازداشتن (مردم) از راه خدا، آثار سوء آن را بچشيد! و براى شما، عذاب عظيمى خواهد بود!
شأن نزول:
مفسر بزرگ، «طبرسى»، در «مجمع البيان» در شأن نزول نخستين آيه، از آيات فوق چنين مى‌گويد:
در آن هنگام كه جمعيت مسلمانان كم، و دشمنان فراوان بودند، و امكان داشت، بعضى از مؤمنان به خاطر همين تفاوت و احساس تنهائى، بيعت خود را با پيامبر صلى الله عليه و آله بشكنند و از حمايت او دست بردارند، آيه فوق نازل شد و به آنها در اين زمينه هشدار داد.
تفسير:
استحكام پيمانهاى شما دليل بر ايمان شماست!
در تعقيب اصولى كه در آيه گذشته به عنوان يك رشته اصول اساسى اسلام در زمينه عدالت و احسان و مانند آن بيان شد، در اين آيات، به بخش ديگرى از مهمترين تعليمات اسلام مى‌پردازد كه: آن مسأله وفاى به عهد و پايبند بودن به پيمانها، و ايستادگى در مقابل سوگندها است.
نخست مى‌فرمايد: «به عهد الهى هنگامى كه با او عهد بستيد وفادار باشيد»