زيرا او شما را جز به مكارم اخلاق دعوت نمى‌كند، سپس به سراغ «وليد بن مغيره» (دانشمند معروف عرب و يكى از سران شرك) رفتم و همين آيه را بر او خواندم، او گفت: اگر اين سخن از خود محمّد صلى الله عليه و آله است بسيار خوب گفته و اگر از پروردگار او است باز هم بسيار خوب است». «١»
در حديث ديگرى مى‌خوانيم: پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را براى «وليد بن مغيره» خواند، «وليد» گفت: فرزند برادر «٢» دوباره بخوان! پيامبر صلى الله عليه و آله تكرار كرد.
«وليد» گفت: انَّ لَهُ لَحَلاوَةً، وَ انَّ عَلَيْهِ لَطَلاوَةً، وَ انَّ أَعْلاهُ لَمُثْمِرٌ، وَ انَّ أَسْفَلَهُ لَمُغْدِقٌ، وَ ما هُوَ قَوْلُ الْبَشَرِ:
«شيرينى خاصى دارد و زيبائى و درخشندگى مخصوصى، شاخه‌هايش پر بار، و ريشه‌هايش پر بركت است، و اين گفتار بشر نيست». «٣»

در حديث ديگر از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: جِماعُ التَّقْوى‌ فِى قَوْلِهِ تَعالى‌ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الإِحْسانِ: «مجموعه تقوا در اين گفتار خدا است، كه مى‌فرمايد: خداوند به عدل و احسان فرمان مى‌دهد». «٤»
از احاديث بالا و احاديث متعدد ديگر به خوبى استفاده مى‌شود كه: آيه فوق به عنوان يك دستور العمل كلى اسلامى و يكى از مواد قانون اساسى اسلام و منشور جهانى آن، همواره مورد توجه مسلمانان بوده است، تا آنجا كه طبق حديثى، هر گاه امام باقر عليه السلام نماز جمعه مى‌خواند، آخرين سخنش در خطبه نماز همين آيه بود و به دنبال آن چنين دعا مى‌كرد: أَللَّهُمَّ اجْعَلْنا مِمَّنْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرى‌: «خداوندا! ما را از كسانى قرار ده كه اندرزها را مى‌شنوند و به حالشان