تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٤
اين اعمال وا مىدارد.
خداوند با تعبيرهاى سه گانه فوق، نسبت به طغيان اين غرائز، هشدار داده و با يك بيان جامع كه همه انحرافات اخلاقى را در بر مىگيرد به راه حق، هدايت نموده است.
و در پايان آيه، به عنوان تأكيد مجدد روى تمام اين اصول ششگانه مىفرمايد: «خداوند به شما اندرز مىدهد شايد متذكر شويد» «يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ».
***
جامعترين آيات خير و شرّ
جاذبه محتواى اين آيه و طرز بيان آن چنان است كه: در روايتى مىخوانيم:
«عثمان بن مظعون» كه از صحابه معروف پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است مىگويد: «من در آغاز، اسلام را تنها به طور ظاهرى پذيرفته بودم نه با قلب و جان، دليل آن هم اين بود كه: پيامبر صلى الله عليه و آله كراراً پيشنهاد اسلام به من كرد و من هم از روى حيا پذيرفتم، اين وضع همچنان ادامه يافت، تا اين كه: روزى خدمتش بودم، ديدم سخت در انديشه فرو رفته است ناگهان چشم خود را به طرف آسمان دوخت، گوئى پيامى را دريافت مىدارد، وقتى به حال عادى بازگشت، از ماجرا پرسيدم.
فرمود: آرى هنگامى كه با شما سخن مىگفتم ناگهان جبرئيل را مشاهده كردم كه: اين آيه را براى من آورد: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى ...»، پيامبر صلى الله عليه و آله آيه را تا آخر براى من خواند، چنان محتواى آيه در قلب من اثر گذاشت كه، از همان ساعت اسلام در جان من نشست، من به سراغ «ابوطالب» عموى پيامبر صلى الله عليه و آله رفتم و جريان را به او خبر دادم.
فرمود: اى طايفه قريش از محمّد صلى الله عليه و آله پيروى كنيد، كه هدايت خواهيد شد،