بَيْتٌ لاتُهْدَمُ أَرْكَانُهُ، وَ عِزٌّ لاتُهْزَمُ أَعْوَانُهُ:
«كتاب خدا در ميان شما است، سخنگوئى است كه هرگز زبانش به كندى نمى‌گرايد، و خانه‌اى است كه هيچ گاه ستونهايش فرو نمى‌ريزد، و مايه عزتى است كه هرگز يارانش مغلوب نمى‌شوند».
در خطبه ١٧٦ مى‌فرمايد: وَ اعْلَمُوا أَنَّ هَذَا الْقُرْآنَ هُوَ النَّاصِحُ الَّذِي لايَغُشُّ وَ الْهَادِي الَّذِي لايُضِلُّ:
«بدانيد: اين قرآن نصيحت‌كننده‌اى است كه هرگز در نصيحت خود غش و خيانت نمى‌كند، و هدايت كننده‌اى است كه هيچ گاه گمراه نمى‌سازد».
و نيز در همين خطبه مى‌خوانيم: وَ ما جَالَسَ هَذَا الْقُرْآنَ أَحَدٌ إِلَّا قامَ عَنْهُ بِزِيَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ: زِيَادَةٍ فِي هُدىً أَوْ نُقْصَانٍ مِنْ عَمىً:
«هيچ كس با اين قرآن همنشين نمى‌شود، مگر اين كه از كنار آن با فزونى يا نقصان برمى‌خيزد: فزونى در هدايت و نقصان از گمراهى»!.
در دنباله همين خطبه باز مى‌خوانيم: إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ لَمْ‌يَعِظْ أَحَداً بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ، فَإِنَّهُ حَبْلُ اللَّهِ الْمَتِينُ وَ سَبَبُهُ الأَمِينُ:
«خداوند پاك احدى را به مانند اين قرآن اندرز نداده است؛ چرا كه اين ريسمان محكم الهى است، و وسيله مطمئن او است».
و در خطبه ١٩٨ مى‌خوانيم: ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتابَ نُوراً لاتُطْفَأُ مَصَابِيحُهُ وَ سِرَاجاً لايَخْبُو تَوَقُّدُهُ ... وَ مِنْهاجاً لايُضِلُّ نَهْجُهُ ... وَ فُرْقاناً لايُخْمَدُ بُرْهَانُهُ:
«سپس خداوند كتابى بر پيامبرش نازل كرد كه نورى است خاموش‌نشدنى، و چراغ پرفروغى است كه به تاريكى نمى‌گرايد، طريقه‌اى است كه رهروانش گمراه نمى‌شوند، و مايه جدائى حق از باطل است كه برهانش خاموش نمى‌گردد».