آسوده خاطر، هرگز روشن نباشد، ولى بيابانگردها، مسافران بى‌دفاع، چوپانها و خلاصه، همه كسانى كه از نعمت خانه‌هاى ثابت و سيار محرومند و در يك آفتاب داغ تابستان و يا سوز سرماى زمستان گرفتار مى‌شوند مى‌دانند تا چه اندازه وجود يك پناهگاه كوهستانى، اهميت حياتى دارد و گاهى انسانها و حيوانات زيادى را از مرگ حتمى نجات مى‌بخشد، به خصوص اين كه: اين گونه پناهگاهها معمولًا در زمستان گرم، و در تابستان سرد است.
آن گاه، در تعقيب اين سايبانهاى طبيعى و مصنوعى به سراغ پوششهاى تن انسان مى‌رود و مى‌گويد: «خداوند براى شما پيراهنهائى قرار داد كه شما را از گرما حفظ مى‌كند» «وَ جَعَلَ لَكُمْ سَرابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ».
«و همچنين پيراهنهاى مخصوص پر مقاومتى كه حافظ شما به هنگام جنگ است» «وَ سَرابِيلَ تَقِيكُمْ بَأْسَكُمْ».
«سَرابِيل» جمع «سِربال» (بر وزن مثقال) به گفته «راغب» در «مفردات» به معنى پيراهن است، از هر جنسى كه باشد، ساير مفسرين نيز همين معنى را تأييد كرده‌اند، و بعضى آن را به معنى هر گونه لباس و پوشش دانسته‌اند، اما مشهور همان معنى اول است.
البته، پوشش و لباس تنها فايده‌اش اين نيست كه: انسان را از گرما و سرما حفظ كند، بلكه هم شكوهى است براى انسان، و هم در برابر بسيارى از خطراتى كه متوجه جسم او مى‌شود، لباس، يك وسيله دفاعى است، چرا كه اگر انسان برهنه بود، شايد هر روز گوشه‌اى از بدنش مجروح مى‌شد، ولى در آيه فوق روى خاصيت اول از نظر اهميت تكيه شده است.
قابل توجه اين كه: تنها «دفاع در مقابل گرما» در آيه ذكر شده، اين تعبير شايد به خاطر آنست كه عرب در بسيارى از موارد، از دو ضد يكى را به عنوان اختصار ذكر مى‌كند كه دومى به قرينه اولى روشن مى‌شود و يا به اين جهت است كه در آن مناطق كه قرآن نازل گرديد، دفاع در برابر گرما از اهميت بيشترى