سايه‌ها، مسكن‌ها، و پوشش‌ها
سپس، به سراغ يكى ديگر از نعمتهاى الهى مى‌رود و مى‌گويد: «خداوند از آنچه آفريده است سايه‌هائى براى شما قرار داد» «وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا».
«و از كوهها، براى شما پناهگاههائى» «وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً».
«أَكْنان» جمع «كِنّ» (بر وزن جنّ) به معنى وسيله پوشش و حفظ و نگهدارى است، و به همين جهت به مخفيگاهها و غارها و پناهگاههائى كه در كوهها وجود دارد، «أَكْنان» گفته مى‌شود.
در اينجا به وضوح مى‌بينيم كه سايه‌ها اعم از سايه درختان و اشياء ديگر و يا سايه‌هاى غارها و پناهگاههاى كوهستانى، به عنوان يك نعمت قابل ملاحظه الهى بيان شده است، و حقيقت نيز همين است؛ زيرا همان گونه كه انسان در زندگى خود نياز به تابش نور دارد، در بسيارى از اوقات نياز به سايه دارد، چرا كه اگر نور يكنواخت بتابد، زندگى غير ممكن خواهد بود.
مى‌دانيم بزرگترين سايه براى ما ساكنان زمين، سايه كره زمين است كه شب نام دارد و نيمى از سطح زمين را مى‌پوشاند، نقش اين سايه بزرگ، در زندگى انسانها براى هيچ كس پوشيده نيست، همچنين نقش سايه‌هاى كوچكتر و كوچكتر به هنگام روز در مناطق مختلف.
ذكر نعمت «سايه‌ها» و «پناهگاههاى كوهستانى» پس از ذكر نعمت «خانه‌ها» و «خيمه‌ها» كه در آيه قبل گذشت گويا اشاره به اين است كه انسانها از سه گروه خارج نيستند: گروهى، در شهرها و آباديها زندگى مى‌كنند و از خانه‌ها بهره مى‌گيرند، گروهى ديگر، كه در سفرند و خيمه با خود دارند از خيمه‌ها استفاده مى‌كنند، اما خداوند گروه سوم يعنى مسافرانى كه حتى خيمه با خود ندارند، محروم نگذاشته، و در مسير راه پناهگاههائى براى آنها تهيه ديده است.
ممكن است اهميت غارها و پناهگاههاى كوهستانى براى شهرنشينان